آئین فتوت و جوان مردی یکی از پدیده های دیرپای تاریخ ایران، از دوران باستان تا روزگار معاصر، به حساب می آید. به رغم نفوذ و گسترش این مسلک در میان بسیاری از گروه های اجتماعی، بیش تر تحقیقات و پژوهش هایی که در این زمینه به خامه آمده است به طور عمده جنبه های عیاری و جنگاوری این سنت اجتماعی را به بحث گذاشته و زوایای اجتماعی و اقتصادی آن را فرو گذاشته است. این مقاله، با بررسی ابعاد مختلف آئین فتوت در سرزمین خراسان، به اثبات این موضوع می پردازد که در خلال دوره مورد بحث تا آغاز عصر خلافت ناصرلدین اله و کوشش او در شکل دهی به این آئین سنت فتوت با آئین تصوف درآمیخت. همچنین در طی این دوره، این آئین جنبه های اجتماعی برجسته ای یافت؛ چنان که این ویژگی ها در سنت فتوت بغداد به شکل پراکنده و اندک یافت می شد و فقط در زمان خلافت ناصر خلیفه عباسی و آن هم در دوره محدودی شکل سازمان یافته به خود گرفت. این مقاله ویژگی فتوت ناصری را مورد پژوهش قرار نمی دهد و محدوده آن منحصر به دوره یادشده و آن هم در سرزمین خراسان است، زیرا تاکنون مقاله و تحقیق مستقلی در این زمینه صورت نگرفته است. روش این پژوهش توصیفی - تحلیلی و شیوه گردآوری اطلاعات آن کتاب خانه ای است.

آیین جوان مردی یا فتوت سنتی دیرپا در فرهنگ ایرانی و اسلامی است. هدف این مقاله که با روش توصیفی ـ تحلیلی به بعد اخلاقی و معنوی آیین جوان مردی می پردازد، برداشتن گامی در راه احیای سنت جوان مردی به منظور بسط و تعیمق اخلاق و معنویت است. برای این منظور برخی از منابع و متون متعلق به آیین فتوت استفاده و بررسی شده و به شیوۀ تحلیلی اصول و خطوط کلی اخلاق جوان مردی استخراج و تبیین شده است. پس از ذکر پیشینۀ جوان مردی، ارتباط آن با اسلام، اخلاق و معنویت اسلامی بیان شده است. آنگاه راه های بسط و گسترش جوان مردی در عرصه های فردی، اجتماعی و جهانی به اختصار ذکر شده است.

از جمله مهم ترین جریان های اجتماعی در قرن ششم و هفتم هجری قمری، تشکیلات فتیان در این دوره است. این گروه اجتماعی که مهم ترین دغدغه شان استوار گردانیدن برادری میان مردم و فراخواندن آن ها به انجام دادن فضایل و دوری از رذایل اخلاقی بود، می کوشید با حضور در میان مردم، برای آن ها پناه گاهی در مواجهه با ظلم و ستم موجود در جامعه باشد. با توجه به جای گاه اجتماعی جوان مردان، به خصوص قدرت مردمی نهفته در این تشکیلات، حکومت های سیاسی وقت و گاه دستگاه خلافت عباسی، در پی ایجاد ارتباط با آنان به منظور استفاده از توانایی های بالقوه شان بود.در این نوشتار، نگارنده از یک سو می کوشد با شناخت تشکیلات جوان مردی در اصول و ساختار، چگونگی تغییر آن را از سلکی فردی به جریانی اجتماعی، جستجو کند و از سوی دیگر، تعامل میان این جریان اجتماعی و دستگاه خلافت عباسی را در قرن هفتم هجری قمری بررسی نماید.

این پژوهش به مطالعه رابطه بین رفتارهای شهروندی سازمانی کارکنان و رضایت دانشجویان در دانشگاه آزاد اسلامی منطقه 13با هدف ارتقاء رضایتمندی دانشجویان با توجه به رفتارهای شهروندی سازمانی (OCB) می پردازد، که در سال 1391 ارائه گردید. بدین منظور، 380 نفر از کارکنان و مدیران و 380 نفر از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی منطقه 13 به روش نمونه گیری خوشه ای به صورت تصادفی انتخاب گردید، برای جمع آوری داده های اولیه از پرسشنامه استفاده گردید. در نهایت نتیجه تجزیه و تحلیل ها و آزمون های آماری نشان داد که کلیه شاخص های شهروندی سازمانی در جامعه مورد بررسی رابطه مستقیم و معنی داری با رضایت دانشجویان دارند. سپس نتایج حاصل از تحقیق به جامعه مورد نظر تعمیم داده شد و پیشنهادات کاربردی جهت افزایش رضایت دانشجویان ارائه گردید.